تبلیغات
نورانی - تا صبح

ماه نورانی

1-مَثَل شب و روز، مثَل سیاه و سفید است، مَثل نقیضان، برای همین است که چشم دیدن همدیگر را ندارند، شما دیده اید شب و روز با هم بگو بخند کنند؟ بلکه تا بوده دعوایشان بوده، شب به دنبال روز می دود و روز به دنبال شب، از این نیمکره به آن نیمکره. حساب دستتان هست دیگر حکم شب و روز با هم فرق دارد مثلا شب به خواب ربط دارد ولی روز به کار و برای همین است که حرف شب پا ندارد ولی حرف روز دست هم دارد. روز گرم است و شب سرد روز خوشید خانوم دارد و شب آقای ماه، همه این ها یعنی بحث شب و روز بحث دو قطب است شمال تا جنوب، زمین تا آسمان، بحث دو رقیب تاریک و روشن، ظلمت و نور
2-شب و روز مجسمه دوستی اند، انگار تمامی علاقه های دنیا در این دو جمع شده تا حدی که برای دیدن هم چطور ساعت ها را کنار می زنند تا همدیگر را هر چند کوتاه در طلوع خورشید-غروب ماه و غروب خورشید-طلوع ماه ببیند، حتما صدای بگو بخندشان را در این لحظه شنیده اید واقعا شنیدنی است و دیدنی است این که ماه چطور جای خورشید با زبان بی زبانی نور می دهد و حتی از خودش نور نمی دهد بلکه در دل شب نور خورشید را می گیرد و هدیه می دهد تا بگوید شب و روز دو تا نیست یکی است با دو تیپ متفاوت، برای همین است که گفته اند"شب چه ربطی به خواب دارد؟" چون شب، روز است و روز یعنی شب دو برادر دو قلو 
3-شب بودن تلخ است اما ظلمت نیست، این همه ستاره چشمک نه داد می زنند که همین را بگویند، که بگویند شب تاریک است اما دلش روشن است که دلش با خورشید است و این را اول روز اثبات می کند وقتی شب را به صبح تحویل می دهد، شاید نوروز هم می گیرد، یا "مقلب القلوب" هم می خواند،هفت سین هم می چیند؛ای روز دل شب با توست هر چند هنوز آن صبح نرسیده،شب سال هاست در دل شب،روزاست!

چاپ این صفحه نوشته شده در یکشنبه 27 مرداد 1392 توسط کمیل کمالی | نظرات ()