تبلیغات
نورانی - حنای بی رنگ

"نه! منظورم شیخ حسن روحانی نیست، که او را بیش از رای مردم، تفرق اصول گرایان متفرق، رئیس جمهور کرد. هی… واقعا هـــ حیف ــی…"
این جمله حسین قدیانی شاید اشاره به علت داشته باشد اما از آن جا که علت و معلول با هم متلازم اند، یاد معلول هم می اندازند، منظورم رای آوردن روحانی نیست، منظورم رای نیاوردن کسی است که بزرگترین گناهش کاری بودنش بود چون بزرگترین نقطه ضعف حریفش کاری نبودنش ، این که می گویم حریف با توجه به اعتقاد سومی های انتخابات است که انتخابات نود و دو را میدان تاخت و تاز اصولگرایان و بالتبع خودنمایی خودشان می دانستند و الا اگر رقابتی باشد بین روحانی و قالیباف بود و خواهد بود، البته این "خواهد بود" را نباید به آمدن قالیباف در انتخابات 96 تفسیر کنیم که بنده به فال نیک نمی گیرم و خودشان ابصر اند به ما، ولکن "خواهد بود" اینگونه تفسیر می شود که رقابت به جبهه ی تازه تاسیس پایداری راه نخواهد یافت! مگر این حنای تکلیف گرایی و اصلح غیر مقبول تا کی می تواند رنگ داشته باشد؟ آیا این لشکر گرد آمده حتی جلوی فرمانده خودش، حضرت ماه هم می ایستد و این بار حتی با شنیدن این جمله "آرمانگرایی بدون تحلیل واقعیت‌های جامعه به توهم می‌رسد" از ایشان؛ متوهم می شود؟ حتما نه! حتما سه میلیون نفر سه میلیون نفر نخواهد ماند به لطف جمله نورانی ایشان که "انجام تکلیف منافاتی با دنبال نتیجه بودن ندارد". دیگر نمی شود از نظرسنجی و مقبولیت به بهانه توکل و جملات ادبی چون"پایداری جواب می دهد" گذشت چون دنبال نتیجه ایم، چون وقتی فصل الخطاب می آید ما تابع ایم نه در تبعیت هیچ کس دیگر.




پ.ن:
1-برای مطالعه متن رضا صیادی با عنوان "عاقبت افراطیون؛ جفا به رهبری" متن را بفشارید.

2-لینک کاتور قالیباف و جناب جلیلی.

چاپ این صفحه نوشته شده در دوشنبه 14 مرداد 1392 توسط کمیل کمالی | نظرات ()