تبلیغات
نورانی - به شرط چاقو

شرکت کردن در انتخابات وظیفه ای دینی هست ولی استدلال های انتخاباتی نباید به بهانه دین اموری مبهم، ماورایی، عرفانی و شهودی باشند که خود دین هم ما را مکلف به ظاهر کرده و این که شخصی در مکاشفه چیزی را کشف کند برای خودش حجت است(اگر باشد) نه برای من.
هندوانه سرباز
کسانی که در اثبات نماینده ای ناتوان می مانند به دو کار، روی می آورند:
1-نفی دیگران که در نتیجه به اثبات خود بینجامد، که در استدلال های انتخاباتی فقط راه برهان خلف را پیش گرفتن نیست، بلکه اینجا نفی، تخریب می شود و این مقوله منهیه حضرت آقاست و هیچ کس در غیر اخلاقی بودن آن شکی ندارد. 
2-تکیه کردن به چیز های غیر ظاهر و غیر مستدل، غیر عقلی و غیر مشاهد که شاید به امور احساسی هم تعلق بگیرد این مساله مهمی بود که در مقدمه تمهیدا بیان شد(یه مثال بزنم:کوبیدن پای مقدس مصنوعی که انصافا هم تبرک جستنی است، بر روی میز که در عین اینکه کاری اقتدارانه است نباید دلیل بر لیاقت شخصی برای ریاست قوه ی مجریه شود) که این گونه موارد همانگونه که نمی تواند دلیل برای قاضی یا مجتهد باشد نمی تواند برای من هم اتمام حجت کند که شاید حجت ناقصه باشد. در کل این که شخصی لایق باشد که به ایشان رای دهیم، از روی هوا غیر ممکن است چیزی نیست که کسی ساعت ها برایش داد و بیداد کند، بلکه باید رفت کارنامه را دید، قدرت کاری را دید، برنامه را دید، چشم ها را بر روی چیز های که هست نبست و دل خوش نکرد به چیز هایی که تا حالا دیده نشده، هندوانه را به شرط چاقو بخر.

چاپ این صفحه نوشته شده در شنبه 18 خرداد 1392 توسط کمیل کمالی | نظرات ()